Home / De Coltmoorden

De Coltmoorden

Op 11 Juli 1990 worden in Gent een notarisweduwe en een pedofiel dood in hun huis aangetroffen met een kogel van zwaar kaliber in het hoofd. Op 14 juli pleegt een gepensioneerde Rijkswacht-generaal zelfmoord. De revolver naast het lijk is het wapen van de dubbele moord.

 

Een katholiek-liberaal zakenkabinet regeert het land intussen zonder tussenkomst van het parlement, door middel van volmachten. De democratie lijkt definitief overboord gegooid. Computersystemen maken iedere vorm van privacy onmogelijk en de rijkswacht controleert het land in naam van Wet en Orde, als een uiterst efficiënt politieapparaat, maar ook als een paranoïde waakhond van het establishment.

 

Over de rijkswacht
De rijkswacht werd in de gebieden die nu in België liggen in 1796 opgericht onder het Franse bewind en was gebaseerd op de Gendarmerie Nationale in Frankrijk. Van oorsprong was de rijkswacht een militaire eenheid en viel het onder het Ministerie van Landsverdediging. Dit bleef vanaf 1830 ook in België zo. Op 1 januari 1992 werd de rijkswacht gedemilitariseerd en onder gezag van de ministers van binnenlandse zaken en justitie gesteld.

 

De mening over de rijkswacht in de bevolking was zeer verdeeld. Sommigen loofden de discipline, kwaliteit van de opleiding en neutraliteit van het korps. Voor anderen had de rijkswacht een slechte naam door de veronderstelde corruptie van een deel van de officieren en door vermoed rechtsextremisme onder een deel van de (oud-) rijkswachters. De meeste imagoschade heeft de rijkswacht opgelopen door de haar toegewezen verantwoordelijkheid voor het gerechtelijk falen in de zaak-Dutroux.

 

Met het Octopusakkoord van 1998 werd besloten het Belgische politielandschap grondig te hervormen, en de rijkswacht, de gemeentepolitie en de gerechtelijke politie te fuseren tot een geïntegreerde politiedienst gestructureerd op twee niveaus (lokale en federale politie). Deze geïntegreerde politiedienst ging op 1 april 2001 van start. Aan het eind van het bestaan werkten er 16.000 à 17.000 mensen en was de rijkswacht verdeeld in 427 brigades.

 

 

Rolverdeling.

Ronny Waterschoot Willy Velge, kapitein commandant
Walter Cornelis Guido Boel, onderofficier
André Roels Johan De Groodt, wachtmeester
Bob De Moor Marc Borry, eerste opperwachtmeester
Jos Kennis Fons Bayens, wapenhandelaar
Jef Burm dr. J. Rommelsere, dierenarts
Anton Cogen Paul Paquet, kolonel
Marc Leemans prof. Jafseune, uroloog
Ugo Prinsen dr. Lamoral, psychiater
Herman Niels Gie Dennis, luitenant-generaal
Herman Bruggen Werner Beck, zenuwarts
Suzanne Saerens Genevieve Welckenraedt
Jacky Morel Van Gool, eerste wachtmeester
Ludo Schats Luc Rottiers, luitenant
Suzanne Juchtmans mevrouw Velge
Hilde Sacré urologieverpleegster
Gerda Marchand een zwarte vrouw
Michel De Sutter operator transmissiecentrum
Eddy Bilkin Emile, assistent van dr. Nore
Herman Bruggen Thibaut, onderzoeksrechter
Arthur Semay Van Wezemael, wapenexpert
Roger Bolders dr. Nore, autopsie
Marinelle De Winne bediende van dr. Nore
Cécile Rigolle mevrouw Velge
Roger De Wilde Albert Welckenraedt, generaal
Mark Steemans Boudewijn Welkenraedt
Paul Cammermans Bob Vergote, luitenant kolonel
Cécile Rigolle Irma De Schutter, huishoudster
Frans Vossen Bill Morgan, agent van de FBI
Jacky Morel politieman Alst
Emmy Leemans prostituee 'Snuit'
Oswald Versyp Meeus, adjudant
Ward De Ravet Boeckx, luitenant
Jakob Beks Oswald Eylenbosch, eerste wachtmeester
Ludo Schats Karl Lannoy, wachtmeester
Bert Van Tichelen Etien Van Leuven, wachtmeester
Ludo Schats Gust Saey, eerste opperwachtmeester
Johan Persyn Aernout, africhter
Doris Van Caneghem mevrouw Welckenraedt

 

 

Aanvullende gegevens.

Auteur: Jef Geeraerts
Bewerking en regie: Michel De Sutter

 

Omroep: BRT
Uitzending: Deel 1 op 1 oktober 1983
Speelduur: 8 uur en 3 minuten, 28 delen

 

Omroep: AVRO
Uitzending: Deel 1 op 1 november 1983
Speelduur: 7 uur en 13 minuten, 14 delen

 

Categorie: Misdaad

 

 

Informatie met betrekking tot de bron.

De coltmoorden, Uitgeverij Manteau, Brussel 1980.

 

 

 

 

Bron met betrekking tot de Rijkswacht: Wikipedia.