Home / De glazen wand

De glazen wand

In dit hoorspel wordt gebruik gemaakt van de zogenaamde anti-taal. De woorden die de personen spreken zijn dermate versleten in de dagelijkse omgang dat ze vrijwel elke betekenis hebben verloren. Het effect van zo'n conversatie wordt tegen het einde helder geformuleerd: "Als jij praat kan ik niets horen." Omdat meer met associaties wordt gewerkt dan met begrippen, moet men hier evenmin als bij andere soortgelijke spelteksten, niet verlangen, een duidelijk beeld te krijgen van wat er voorvalt in de scène. In dit geval zitten twee maneen bij een borreltje te fantaseren. "De glazen wand" is die van een aquarium, maar bestaat tevens uit een soort luchtledig dat hen van elkaar gescheiden houdt.


Ze associëren de vissen met een embryo op sterk water en slakken met het pianospel van de huisvrouw. Zichzelf projecteert het tweetal in de figuren van de voormalige Hitler-jongen Fachleitner en de communist Brunx. De eerste verzamelt oude schrijfmachines, de andere postzegels: welke allebei de sleetsheid van de taal verzinnebeelden. Het zinloze gesprek ontaardt tot dronkemanspraat. Achter de wand is alles metamorfose, vloeiend en ongrijpbaar. Er is geen verstandhouding mogelijk.



Rolverdeling.

Joke Hagelen Anton
Corry van der Linden Beton
Frans Somers Brunx
Dogi Rugani Nora, zijn vrouw
Jan Borkus Fachleitner
Tine Medema Ilse, zijn vrouw


Aanvullende gegevens.

Auteur: Roger Manderscheid
Vertaling: Elisabeth Augustin
Regie: Wim Paauw
Uitzending en omroep: 24 januari 1969 door de NCRV
29 november 1970 door de BRT
Speelduur: 58 minuten
Categorie: Experimenteel


Informatie met betrekking tot de bron.

Die Glaswand, 8 april 1967 Deutschlandfunk.