Home / De radio

De radio

Bodzio, een zestiger, deelt in het ziekenhuis de kamer met Olo, een jongeman van in de twintig. Er is voor beiden nog weinig hoop op beterschap. Ze weten dat. Soms loten ze om te weten wie van hen beiden het eerst zal vertrekken. Bodzio, die veertig jaar ouder is, hoort eigenlijk voorrang te krijgen. Maar het lot viel op Olo.

 

Als je zolang met z'n tweeën in een ziekenkamer ligt, en je weet dat je daar eigenlijk op de dood ligt te wachten: wat doe je dan? Je kibbelt, je laat je door de verpleegster vertroetelen. Voor Bodzio, de meubelmaker, de simpele rechtlijnige ziel, is dit geen probleem. Maar de jonge Olo is een gecompliceerd geval.

 

Hij had kunsthistoricus willen worden, zegt hij. Zijn vader is een groot schrijver, zegt hij, die in alle Europese talen vertaald wordt. En zijn moeder is een kwezel, zegt hij, en het huwelijk van zijn ouders is aan deze controverse kapot gegaan. En hij wil niet meer aan het verleden herinnerd worden, omdat het zou zijn alsof het verband van een open wonde werd afgetrokken.

 

Bodzio, de meubelmaker, doet alsof hij de verhalen van jonge kamergenoot gelooft. Hij heeft, op zijn leeftijd, geleerd met de harde realiteit te leven. Voor hem is de radio in de ziekenkamer het enige levende contact met de wereld daarbuiten.

 

Maar uitgerekend op de dag, waarop Bodzio absoluut naar de radio wil luisteren, is de distributieleiding op de kamer defect. De anders zo lijdzame meubelmaker eist van de verpleegster dat een draagbaar toestel op hun kamer wordt gebracht om het verzoekplatenprogramma te kunnen beluisteren. Een plaatje voor Olo misschien?

 

 

Rolverdeling.

Afkondiging ontbreekt.

 

 

Aanvullende gegevens.

Auteur: Ireneusz Iredyński
Vertaling: Lisetta Stembor
Regisseur: Jos Joos
Omroep: BRT
Uitzending: 30 maart 1980
Speelduur: 23 minuten
Categorie: Sociaal

 

 

Informatie met betrekking tot de bron.

Radio, 2 maart 1974 Sender Freies Berlin.