Home / Het rolgordijn

Het rolgordijn

Het bedrijf, waarin de auteur zijn hoorspel situeert, heeft veel weg van een democratische welvaartsstaat op gereduceerde schaal. Het personeel wordt er door de directie vertroeteld. Geen moeite wordt gespaard om het arbeidsmilieu zo aangenaam en zo aantrekkelijk mogelijk te maken.


Iedereen krijgt 's morgens bloemen op zijn bureau. Een bedrijfspsychologe waakt over de relaties op het menselijk vlak: wie met moeilijkheden van morele of familiale aard opgescheept zit, kan bij haar zijn zorgen kwijt. De ondernemingsraad behartigt zijn taak als contactorganisme tussen werknemers en werkgevers op voorbeeldige wijze. Nooit wordt iemand afgedankt. En wie suggesties ter verbetering van de werkvoorwaarden of ter bevordering van de productiviteit meent te moeten doen, kan zijn voorstellen op papier zetten en in de ideeënbus deponeren.


Zozeer is de directie zelfs om het stimuleren van de gemeenschapszin onder de beambten bekommerd, dat zij de panelen van alle deuren door grote ruiten heeft laten vervangen, dit "om visueel contact met elkaar mogelijk te maken en de saamhorigheid onder het personeel te vergroten".


Eén van de beambten, de heer Gren, is met deze maatregel "ter bevordering van de gemeenschapszin" niet in zijn nopjes. Hem irriteert het als collega's door de ruit in zijn bureau naar binnen komen kijken, het remt zijn productiviteit. Hij heeft dan ook, via de ideeënbus aan de bedrijfscommissie gesuggereerd voor alle ruiten rolgordijnen op te hangen, die de beambten naar believen op of neer kunnen laten. En omdat op zijn suggestie geen antwoord komt, neemt hij, uit een soort van democratisch zelfbewustzijn, een dapper persoonlijk initiatief: hij hangt tegen de deur van zijn eigen bureau een rolgordijn op.


Maar het blijkt al gauw dat een werknemer niet het recht heeft daden te stellen, die indruisen tegen de bedrijfspolitiek of tegen het dienstreglement. Zijn argumentering wordt door de directie als "subjectief en sentimenteel" bestempeld, de bedrijfspsychologe beschouwt 's mans verlangen naar een beetje rust en arbeidsvrede in zijn eigen kantoor als een introverte behoefte aan eenzaamheid, en de afgevaardigde van de ondernemingsraad, die een meester is in allerhande onderhandelingstechnieken, probeert Gren met alle middelen tot onderwerping aan het reglement over te halen.


Er lijkt dus, ook hier, een duidelijke discrepantie te bestaan tussen de letter en de geest van het devies, dat de directeur-generaal tegenover zijn werknemers formuleerde: "persoonlijk initiatief, individuele fantasie, inspiratie en ondernemingsgeest zijn de belangrijkste drijfveren voor de ontwikkeling en de groei van een dynamisch en democratisch bedrijf".



Rolverdeling.

Ugo Prinsen
Geert Lunskens
François Bernard
Arnold Willems
Joanna Geldof
Marga Neirynck
Leo Dewals


Aanvullende gegevens.

Auteur: Birger Norman
Vertaling: Marc Van Cautere
Regie: Herman Niels
Omroep: BRT
Uitzending: 2 mei 1971
Speelduur: 41 minuten
Categorie: Werk


Informatie met betrekking tot de bron.

Rullgardinen, 1966.