Home / Het stoeltje komt bij het raam te staan

Het stoeltje komt bij het raam te staan

Een oudere vrouw, Coba, woont pas in een nieuwe buurt. Ter gelegenheid daarvan krijgt zij bezoek van een medewerkster van de middenstandsvereniging “Ons Vreeswijk”, mevrouw Kleming. Die heeft een mand vol geschenken bij zich, zogenaamd als welkom, maar in wezen als een soort chantage, waarmee ze Coba wil binden aan de middenstand in haar buurt.

 

Tussen aanprijzen van geschenken en daarbij behorende winkeliers dwalen de gedachten van Coba af naar de oorlog. Toen had ze kinderen: twee joodse kinderen die aan haar zorg waren toevertrouwd. Ze hoort nauwelijks wat de sluwe mevrouw Kleming haar voorhoudt en opdringt. Ze mijmert en praat door over “haar” kinderen. “Dat was Rachel… Ze was vier jaar. En een half jaar later kreeg ik Siem. Hij had aan zijn luier een kaartje, vastgemaakt met een veiligheidsspeld. Z’n ouders zaten in de Hollandsche Schouwburg.”

 

Mevrouw Kleming probeert steeds weer de aandacht van haar slachtoffer voor de middenstand te trekken: “Zullen we het over wat vrolijkers hebben? Ik heb hier nog wat wasmiddelen… Allemaal bekende merken zoals u ziet.”

 

Tegen de achtergrond van deze chantagemethode ontrolt het droeve verhaal van Coba, die twee kinderen in haar kinderloos gebleven huwelijk zag binnenkomen en die na de oorlog die kinderen weer moest afstaan, maar daar nooit overheen kon komen.

 

 

Rolverdeling.

Eva Janssen Coba
Gerrie Mantel mevrouw Kleming

 

 

Aanvullende gegevens.

Auteur: Dick Walda
Regisseur: Ad Löbler
Omroep: VARA
Uitzending: 9 oktober 1974
Speelduur: 17 minuten
Categorie: Sociaal

 

 

Dick Walda heeft de dialoog gebaseerd op een interview uit de bundel "Terug in de tijd", Nederlandse vrouwen in de jaren 1940-1945.