Home / Pierrot aan de lantaarn

Pierrot aan de lantaarn

Dit is een wrang sprookje over de melancholicus Pierrot en Harlekijn. Hun ontmoeting is even tragisch als komisch. Pierrot en Harlekijn zijn twee extreme, groteske figuren. In hen zijn een onrealistische ras-optimist en een onverzettelijke pessimist te herkennen. Ze zijn elkaars tegenpool, hun levensvisies staan lijnrecht tegenover elkaar. Tot een compromis kunnen zij niet komen: het glas is of half vol, of half leeg.


Uiteindelijk leidt hun extreme denken tot een extreme daad. Het pessimisme wordt, simpel als zij zelf, de das om gedaan. Lange tijd houden zij elkaar in evenwicht, maar wanneer de melancholie het wint van de ironie en zelfspot, leidt het onontkoombaar naar het einde: de strop. Een koelbloedig einde. Of niet?


Clowns zijn geen mensen, maar in hun tweestrijd is wel een menselijke innerlijke strijd te herkennen. Een strijd om jezelf staande te houden, ook wanneer het tegenzit. In dit wrange sprookje vertolken Pierrot en Harlekijn deze strijd op ontroerende en humoristische wijze.



Rolverdeling.

Jules Royaards Pierrot
André van den Heuvel Harlekijn


Aanvullende gegevens.

Auteur: Martinus Nijhoff
Regie: Willem Tollenaar
Omroep: KRO
Uitzending: 2 april 1968
Speelduur: 18 minuten
Categorie: Sprookjes


Informatie met betrekking tot de bron.

Pierrot aan de lantaarn. Een clowneske rapsodie, Amsterdam, W.L.Salm & Co, 1919.