Home / Vanden Winter ende vanden Somer

Vanden Winter ende vanden Somer

De hoofdfiguren Winter en Zomer en hun respectievelijk gevolg hebben een uitgebreide en hoog oplopende discussie over de vraag welk van de twee seizoenen de beste uitwerking heeft op de liefde. Beiden zijn natuurlijk overtuigd van eigen goed. De gemoederen geraken zo verhit dat tot een duel besloten wordt. Beiden zijn ervan overtuigd de ander te overwinnen, en alleen over te blijven.

 

Terwijl zomer en winter zich voorbereiden op het duel, vlucht Moyaert naar de godin Venus, en haalt haar over tussenbeide te komen, omdat de kamp uiteindelijk om haar gaat, Venus, godin van de liefde, haalt de twee strijders uit elkaar. Beiden verzetten zich, maar plooien voor haar rede en het respect dat ze voor haar hebben.

 

Zij weet de strijdende partijen tot rust te brengen en komt met de voor de hand liggende conclusie dat de beide seizoenen gelijkwaardig aan elkaar zijn en niet zonder elkaar zouden kunnen bestaan. De enige die uit de boot valt is Cockijn die gehoopt had op de overwinning van de zomer.

 

 

Rolverdeling.

Martin Simonis proloogzegger
Hans Karsenbarg Die Somer
Edmond Classen Die Winter
Els Buitendijk Venus, godin van de liefde
Wim Kouwenhoven Cockijn, een zwerver
Donald de Marcas Clappaert, een aanhanger van de winter
Eric Schuttelaar Loiaert, een aanhanger van de winter
Rein Edzard Bollaert, een aanhanger van de zomer
Paul van der Lek Moyaert, een aanhanger van de zomer

 

Aanvullende gegevens.

Auteur: Een hoorspel naar een anoniem abel spel.
Regisseur: Johan Wolder
Omroep: NCRV
Uitzending: 1 oktober 1972
Speelduur: 28 minuten
Categorie: Romantiek

 

 

De vier abele spelen.

Esmoreit

Gloriant

Lanseloet van Denemerken

Vanden Winter ende vanden Somer

 

 

Abele spelen

De abele spelen omvatten vier toneelstukken die bewaard zijn gebleven in het Hulthemse handschrift. Dit handschrift stamt uit 1410 en bevindt zich in de Koninklijke Bibliotheek te Brussel.

 

 

 

Bron deels: Wikipedia.