Home / Witte wolken, groene wolken

Witte wolken, groene wolken

Johan die door zijn hospita het vuur aan de schenen wordt gelegd omdat hij de huur van zijn kamertje niet kan betalen en zijn schamele bezittingen in een schamel koffertje de plaat wil poetsen, ontmoet de zestienjarige Mirella, die van huis is weggelopen, in de duinen. Een poëtische ontmoeting uiteraard.


Hij doet zich voor als een gereputeerd romanschrijver, zij als een zangeresje dar al een plaat in de hitparade staan heeft. Hij zal een interview van haar afnemen en neemt haar mee naar zijn kamertje , omdat hij geen geld heeft om haar in een café een drankje aan te bieden.


De illusie is natuurlijk niet zo heel lang op te houden. Maar Johan is blijkbaar immuun voor de ontnuchterende realiteit. "Witte wolken, groene wolken, voor jou is de lucht nooit zwart", zegt Mirella. En hij antwoordt daarop: "vaak genoeg, maar dat weiger ik nu eenmaal toe te geven".



Rolverdeling.

Robert Van der Veken Johan Valden
Jeanine Schevernels het meisje Mirella
Jo Crab mevrouw Beers


Aanvullende gegevens.

Auteur: Clem Schouwenaars
Regie: Frans Roggen
Omroep: BRT
Uitzending: 11 juni1974
Speelduur: 35 minuten
Categorie: Sociaal