Misdaadreconstructies / De zaak Maria Rohrbach

De zaak Maria Rohrbach

Het heeft in West-Duitsland nogal wat sensatie gewekt, dat Maria Rohrbach, in overeenstemming met de eis van de officier van Justitie in Münster, werd vrijgesproken. Want op 18 april 1958 was deze 31-jarige weduwe van de huisschilder Hermann Rohrbach tot levenslang veroordeeld, omdat zij door de jury schuldig was bevonden aan de moord op haar man, die zou ze eerst vergiftigd hebben en vervolgens met slagen op het hoofd zou hebben vermoord. Geheel alleen zou ze het lichaam letterlijk gevierendeeld hebben en in verschillende wateren in en om de stad Münster hebben laten verdwijnen.

Dat Maria, drie jaar later van deze afschuwelijke misdaad werd vrijgesproken, is om meer dan één reden opzienbarend. In de eerste plaats is het dat, omdat het eerste oordeel goeddeels gebaseerd was op verklaringen van getuige-deskundigen, die bij het revisie-proces bijna geen van alle houdbaar bleken te zijn. Zo werd aangenomen, dat Maria haar man langzaam vergiftigde, omdat thallium in de schoorsteen van haar huis werd gevonden en verondersteld werd dat hoofd van de vermoorde in de kachel was verbrand. Het thallium wees er volgens de deskundigen op, dat de schilder Rohrbach rattengif, waarin ook thallium zit, in zijn lichaam moest hebben gehad. Nu is echter gebleken dat in elke schoorsteen thallium aanwezig is en dat alle theorieën over het hoofd van de echtgenoot niet kloppen, omdat de schedel in een bomtrechter buiten de stad Münster werd gevonden.

Een ander staaltje van deskundigheid was wel de analyse van een paar bloeddruppels in huize Rohrbach, die op de planken vloer werden ontdekt. In deze bloedsporen ontdekte professor Specht, de grote deskundige, verfrestanten. En hij concludeerde daaruit, dat dit dus kennelijk bloed was van de huisschilder Rohrbach en niet van de beklaagde Maria, die beweerde dat de bloedvlekken van haar afkomstig waren, waarvoor zij een zeer aannemelijke reden opgaf. De theorie, dat er verfrestanten in het bloed van een schilder zitten, mag al sterk lijken, nog ongelooflijker is het, dat men destijds niet ontdekte, dat de planken vloer van huize Rohrbach geverfd was, zodat de verfresten in de bloedsporen afkomstig waren van de vloer waar men de bloedmonsters vanaf schraapte.

Medewerkenden.

Tom van Beek verteller
Jaap Maarleveld  
Kees Broos  

Aanvullende gegevens.

Auteur en regie: Dick de Vree
Omroep: KRO
Uitzending: 14 april 1983
Speelduur plusminus: 20 minuten
Aflevering: 196
Categorie: Misdaadreconstructies
Uitgezonden via de: middengolf