Home / Zingen in een bad van marmer

Zingen in een bad van marmer

Versie van de NCRV.

 

Bij het beluisteren van dit hoorspel moet men niet vragen naar "het verhaaltje". Het spel bestaat uit een weefsel van motieven, die op den duur een grondpatroon vormen waarop de aandachtige toehoorder zelf kan doorborduren.

 

Al dadelijk is er sprake van hondenbloemen en kevers. De bloemen bloeien in zo'n overvloed dat de verteller, Sacher, praat over een gele zee. In die zee staat het huis, geheel van marmer opgetrokken. Zo'n huis wekt weer associaties met een badkuip. Het kevermotief heeft te maken met de overleden, of zoals de verteller beweert, vermoorde vader, en later wanneer het corrupte marmer warm en buigzaam wordt, met Sacher zelf.

 

De moeder treedt op binnen het kader van het Oidipous-complex. Zij is vrouw, geliefde, slet, en blijft in deze wisselende hoedanigheden getooid met een kever-sierraad. Sacher die alleen op gang komt in een dialoog, praat in gefingeerde tweegesprekken. Hij noemt zich "de totale" omdat hij zichzelf als de belichaming van het gemiddelde beschouwt. De absoluutheid van dit gemiddelde streeft naar vergoddelijking. Uiteraard verwekt deze zelfverheffing alleen een storm in een badkuip.

 

 

Rolverdeling.

Paul Deen Sacher de Totale
Trudy Libosan de vrouw van zuigelingenzorg

 

 

Aanvullende gegevens.

Auteur: Konrad Hansen
Vertaling: Lies Rutgers
Regisseur: Ab van Eyk
Omroep: NCRV
Uitzending: 28 februari 1969
Speelduur: 49 minuten
Categorie: Absurdisme
Alternatieve productie: De versie van de BRT.

 

 

Informatie met betrekking tot de bron.

Gesang im Marmorbad, 4 oktober 1968 Radio Bremen.