Home / Zwart haar, blauwe ogen

Zwart haar, blauwe ogen

In deze monoloog ontmoeten en beminnen mensen elkaar vanuit een zoeken naar de grote onbekende liefde. Ze willen eigenlijk vooral hun grenzen verleggen. De personages kijken een onvermogen recht in de ogen, alsof ze zich ergens van willen bevrijden.


Er wordt niet vanuit een verliefdheid vertrokken, er wordt eerder gezocht naar liefde. En verder is er de fascinatie voor het pijnlijke, dat eveneens deel uitmaakt van de liefde. Door het destructieve heengaan, dat is wat die personages uiteindelijk wensen. Elkaar en ook zichzelf vernietigen om op een heel andere manier weer tot leven te komen.



Rolverdeling.

Mia Van Roy


Aanvullende gegevens.

Auteur: Marguerite Duras
Vertaling: Jan Versteeg
Regie: Martine Ketelbuters
Uitzending en omroep: 14 juli 1995 door de BRTN
17 september 1995 door de NPS
Speelduur: 57 minuten
Categorie: Monoloog


Informatie met betrekking tot de bron.

Les Yeux bleus cheveux noirs, Les Éditions de Minuit, Paris 1986.