Auteurs uitgelicht / James Saunders

James Saunders

James Saunders

James Saunders

(Islington 8 januari 1925 - Twickenham 29 januari 2004)

De in België, Duitsland, Groot-Brittannië en Nederland uitgezonden hoorspelen van James Saunders. Voor u samengesteld door Herman Van Cauwenberghe.

Women are so unreasonable

Women are so unreasonable (BBC, 07-12-1957).

Geen inhoudsomschrijving beschikbaar.

Dog accident

Dog accident (BBC, 26-08-1958).

Geen inhoudsomschrijving beschikbaar.

Barnstable

Barnstable (BBC, 20-11-1959)

Geen inhoudsomschrijving beschikbaar.

Alas poor Fred

Alas poor Fred (BBC, 07-09-1960).

In zijn toneelstukken wil James Saunders de mechaniek van het leven bepalen en het publiek hiervan bewust maken. Saunders zoekt niet naar de betekenis van het vaak onbegrijpelijke gedrag van mensen, maar onderzoekt de oorzaken ervan. Hij probeert de motieven zelf weer te geven.

In dit hoorspel zijn de toehoorders getuige van de alledaagse "small talk" tussen twee eenvoudige getrouwde mensen die gelukkig samenwonen in hun huis. Tijdens de arglistige dialoog leer je de voorwaarden van de idylle kennen, de gemoedelijkheid wordt heel terloops ontmaskerd als onmenselijkheid.

Süddeutscher Rundfunk, 07-01-1966 Wirklich schade um Fred.

Gimlet

Gimlet (BBC, 01-01-1963).

Wisseling in de kantine van een Londens busdepot. De controlerende inspecteur vergelijkt de stiptheid of vertraging van de individuele voertuigen met de dienstregeling. Bus 642 is verdwenen. Iedereen die naar de kantine komt, wordt hiermee geconfronteerd. Gimlet ook. Afhankelijk van temperament en karakter wordt deze boodschap met onverschilligheid of irritatie ontvangen. Een ogenschijnlijk eenvoudig voorval weerspiegelt het ongemak van een groep van wie mensen als Gimlet zich achtergesteld en bedrogen voelen.

VPRO, 19-04-1963 Arme Gimlet, wat nu? (regie: Coos Mulder).

Süddeutscher Rundfunk, 26-02-1964 Gimlet.

BRT, 30-06-1968 Gimlet (regie: Remi Van Duyn).

It's not the game it was

It's not the game it was (BBC, 01-04-1964).

Geen inhoudsomschrijving beschikbaar.

The Pedagogue

The Pedagogue (BBC, 19-05-1964).

De leraar geeft les in Bijbelkennis en oude geschiedenis aan een Engelse middelbare school. Hij betreedt het klaslokaal waar het nog roezemoezig is. Het scheppingsverhaal vangt aan met "In den beginne...", maar steeds wordt de leraar onderbroken door gebeurtenissen in de klas of raakt hij verward in eigen afdwalende gedachten, waarin twijfel naar voren treedt.

De geschiedenis van de mens is de geschiedenis van zijn ontsnapping aan rampen. Hij overleeft ze altijd. De natuurlijke adel van de mens en zijn aangeboren capaciteit om tot bezinning te komen hebben - tenslotte - altijd gewonnen. Gaat dat ook in deze tijd nog op? Geldt dat ook voor mensen die onder de latente dreiging leven van een superbom met onvoorstelbare uitwerking?” De lichtflits, die een van de leerlingen meende te zien, moet verbeelding zijn geweest. Maar waarom verlaten zij de klas? Er is immers geen reden tot paniek... dat rommelende geluid dat snel dichterbij komt. Is het werkelijk mogelijk dat ons geloof misplaatst is geweest?

Hessischer Rundfunk, 21-12-1966 Der Schulmeister.

VPRO, 03-02-1967 De schoolmeester (regie: Coos Mulder).

NCRV, 05-02-1971 De pedagoog of de leraar (regie: Johan Wolder).

Pay as you go

Pay as you go (BBC, 26-01-1965).

Dross kijkt televisie. Zijn vrouw, Annie, begint te vragen van wie van hen deze of gene snuisterij is, en in te pakken wat van haar is. Ondanks Annie's duidelijke bedoeling is Dross zeker niet opgewonden. De deurbel gaat, Schubbejack komt binnen, al wachtend op Annie. Zijn enorme hond blijft in de voorkamer. Annie legt uit dat Dross televisie aan het kijken was toen ze hem de reden voor het bezoek van Schubbejack vertelde. Schubbejack legt Dross nu uit dat je in het leven altijd iets van anderen afpakt en ervoor moet betalen.

Trouw aan zijn commerciële kijk op het leven, brengt hij prompt zijn eerbetoon aan wat Dross nu van plan is af te nemen - in de vorm van een foto van de "langste dubbelsporige vrijdragende spoorbrug op het zuidelijk halfrond". Dross moet het geschenk echter erkennen, wat betekent dat hij zich abonneert op een reeks andere brugfoto's. Als toegift laat Schubbejack ook nog een Urdu-taalcursus op platen en de enorme hond achter die ervoor zorgt dat Annie en Schubbejack ongestoord kunnen vertrekken. Alleen met de Urdu-onzin vraagt ​​Dross: "Wat willen jullie me nu aandoen?"

Süddeutscher Rundfunk, 20-10-1965, Bezahl, eh' du gehst.

After Liverpool

After Liverpool (BBC, 02-07-1971).

Twee mensen, een man en een vrouw, proberen een gesprek te voeren over zichzelf en hun gemeenschappelijke problemen. De paradoxale (zij het vaker voorkomende) situatie doet zich voor dat twee mensen die eigenlijk niets tegen elkaar te zeggen hebben, in steeds nieuwe pogingen proberen om iets tegen elkaar te zeggen./p>

Het resultaat is een heel concreet "vocaal spel" waarin tot nu toe verborgen verwondingen, cynisme, vulgariteiten, onvervulde verlangens, verveling en vermoeidheid naar voren komen door het spelen van deze situatie. - zonder iets aan de situatie te veranderen. Vandaar de vraag: ... Wat komt er daarna?

Süddeutscher Rundfunk, 09-06-1971 ... und was kommt danach?

BRT, 07-10-1973 Wordt vervolgd (regie: Jos Joos).

Random moments in a May garden

Random moments in a May garden (BBC, 20-01-1974).

David en zijn vrouw Sophie betrekken een nieuw huis. Hun kinderen zijn de deur uit. Het is een oud huis met een grote tuin. “Het zal ons laatste huis zijn, dat is zo goed als zeker. Een merkwaardig gevoel. We zullen daar sterven. En ons verleden zal ergens anders zijn.” Bij hun rondgang door het huis vinden ze een gedeelte van een oude groepsfoto. Het moeten vorige bewoners zijn. De foto is gedeeltelijk vergaan. Alleen twee meisjes zijn nog herkenbaar.

Plotseling komen de meisjes van de foto tot leven. Dat kan in een hoorspel. Ze vertellen, door middel van hun verhalen, de geschiedenis die zij met het huis hebben meegemaakt. Er lopen twee verhalen door elkaar heen. Hun raakvlak is het huis, de aanleiding de gevonden foto. Die maakt Sophie angstig, herinnert haar te veel aan hun tijdelijkheid: “En de anderen, wie het ook waren, zijn helemáál weg. Of… afgescheurd.

Blijven plakken aan een plank in de keukenkast. Wat een lotsbestemming! Wat zal de herinnering aan ons zijn?” De luisteraar begrijpt dat die herinnering ook alleen maar een groepsfoto kan zijn, een nieuwe, die dan ook gemaakt wordt. Weer in de tuin…

Westdeutscher Rundfunk, 24-03-1974 Zufälligkeiten in einem Garten im Mai.

AVRO, 17-10-1974 Groepsportret in lentetuin (regie: Jacques Besançon).

Bye bye blues

Bye bye blues (BBC, 01-10-1974).

Het lukt de zes speelfiguren niet hun isolement te doorbreken. Door met elkaar te praten en op deze wijze te proberen onderlinge relaties te creëren of tot stand te brengen, verwijderen ze zich alleen maar verder van elkaar. De woorden die ze met elkaar uitwisselen voegen zich tot een afscheidscanon samen.

Radio Bremen, 08-11-1974 Abschiedskanon.

Orange Tree, Richmond

Bodies (Orange Tree, Richmond, BBC, 29-04-1977).

Twee echtparen die bijna tien jaar geleden goede vrienden waren, ontmoeten elkaar weer. Je eet, je drinkt en je praat. Wat begint als een huwelijkskomedie eindigt als een intellectueel duel, omdat beide stellen elkaar hebben bedrogen. Een op de realiteit gericht, psychologisch drama waarin geen oplossingen worden geboden, omdat een logische bewijsvoering in liefdesrelaties en liefdesconflicten onmogelijk lijkt.

Westdeutscher Rundfunk, 28-03-1979 Leib und Seele.

Poor old Simon

Poor old Simon (BBC - Just Before Midnight, 13-01-1979).

De arme oude Simon is uit de gratie geraakt bij zijn vriendin. Dit betekent dat het muziekkwartet van de familie nu één keer partij mist. Het stuk wordt een geestig debat over de aard van de dochters en hun relaties.

The Island

The Island (BBC - Afternoon Theatre, 13-09-1979).

De mannelijke soortgenoten zijn blijkbaar weggevaagd, een groep vrouwen leeft ongestoord op een weelderig, zonovergoten eiland. Hun bestaan is bijna vervelend idyllisch, totdat twee mannen aanspoelen op de kust.

The Last Black and White Midnight Movie

The Last Black and White Midnight Movie (BBC, 04-10-1979).

Zes bergbeklimmers worden door een sneeuwstorm verrast en door hun jonge berggids in de steek gelaten. Die zes zijn: een Engels echtpaar, een ongetrouwd Amerikaans koppel, een Duits-Zwitserse jonge vrouw en een oudere Zwitser, vader van de berggids.

Een zeer toevallig gezelschap van mensen die elkaar tevoren nooit hadden ontmoet, van elkaar niets afweten, maar door omstandigheden samen in éénzelfde situatie verzeild geraken, want zij vinden elkaar terug in een berghut, waar zij tot kortstondig samenleven gedoemd zijn.

Of er een uitzicht op redding is, weten zij niet, want het gevaar dat de hut door een lawine verpulverd wordt, is in hun ogen verre van denkbeeldig. Dit is de realistische situatie waarvan de auteur uitgaat, maar het is hem duidelijk om meer te doen.

BRT, 28-12-1982 Film in zwart-wit (regie Paul Cammermans).

Birdsong

Birdsong (BBC, 01-10-1980).

Tinker en Joey, twee vogels, misschien grasparkieten, zitten in hun kooi. De ene was vroeger een keer buiten, de andere nog nooit. Om hun troosteloze toestand, waarin zelfs het geserveerde voedsel steeds schaarser wordt, draaglijk te maken, filosoferen ze er vrolijk op los - existentialistisch tegenover zichzelf, en uiteindelijk slagen ze er daadwerkelijk in te geloven in hun zelfvoorzienend geluk.

Maar hun filosofie werkt ineens niet meer als Trixie, een militant vrouwelijke zangvogeltje dat al in alle kooien in de omgeving voor onrust en oproer heeft gezorgd, van hem wordt verwijderd en onafgebroken piept voor vrijheid. Het komt er op aan om met filosofische sluwheid een uitweg te vinden.

Westdeutscher Rundfunk, 04-01-1981 Vogelgezwitscher.

Nothing to declare

Nothing to declare (BBC, 25-07-1982).

Na een tournee door de Verenigde Staten met lezingen uit zijn eigen werken, belandt de 65-jarige schrijver Piper in een innerlijke crisis die niet in de laatste plaats zijn schrijven beïnvloedt: voor de radio moet hij zijn eigen programma een uur lang modereren als een bekende persoonlijkheid, maar hij is er vast van overtuigd niets te zeggen te hebben.

In plaats daarvan laat hij zich in beslag nemen door zijn nieuwe speeltje, een piepkleine cassetterecorder in de vorm van een balpen, waarmee hij tot irritatie van zijn jongere vriendin Sophie en zijn zoon Tim de lopende gesprekken van de dag opneemt en zelfreflecties. Birkett, de radio-redacteur, die hij verdenkt van een affaire met Sophie, dringt aan op het manuscript voor de uitzending. Sophie probeert zijn depressie gekscherend op te vrolijken. Tim wil dat hij van de gelegenheid gebruik maakt om via een radioverslag te praten over de gevaren van de atoombom.

Maar Piper blijft vastzitten in zijn neerslachtigheid, hij is te sceptisch geworden en twijfelt aan alles waarvan hij eerder dacht dat het waar was. Pas als zijn zoon als teken van protest een vinger van zijn vriendin afhakt, lost zijn verstarring zich op.

Westdeutscher Rundfunk, 07-10-1982 Keine Auskunft.

The Flower Case

The Flower Case (BBC, 24-10-1982).

Alleen in het privéleven zijn Purkiss en Wilburt vader en zoon. Zodra ze hun huis-aan-huiskantoor binnenstappen, worden ze harde concurrenten in het discrete beroep van privédetective. Deze keer gelooft Purkiss dat hij zijn vader te slim af is geweest: hij heeft de zaak van Mr Flower te pakken.

Mr Flower, een duidelijk voorbeeldige echtgenoot, vertrouwt zijn vrouw niet langer. De reden voor zijn wantrouwen zijn de wisselende, rondborstige au pair-meisjes die zijn vrouw met steeds kortere tussenpozen inhuurt en 's avonds alleen laat met hem. Flower is ervan overtuigd dat zijn vrouw hem probeert te verleiden om de aandacht af te leiden van haar eigen zaakjes, en hij geeft Purkiss de opdracht haar te volgen.

Tegelijkertijd is Mrs Flower bij Wilburt, omdat ook zij vermoedt dat hij op buitenechtelijke paden loopt, aangezien hij permanent de aantrekkelijke au pair-meisjes in hun huis negeert. Beide detectives staan ​​te popelen om aan het werk te gaan, dus het is geen wonder dat hun bespiedingsspel al snel groteske trekken aanneemt ...

Westdeutscher Rundfunk, 15-07-1984 Der Fall Flower.

Menocchio

Menocchio (BBC, 19-01-1985).

"Ik, Domenico Scandella, genaamd Menocchio, ben een gedoopte christen en heb altijd in christelijke zin geleefd, zoals ik het begrijp ..." Zo begint het levensverhaal van de Italiaanse molenaar uit het dorp Montreale in de regio Friuli van de 16de eeuw, het verhaal van een spraakzame, zelfgenoegzame "nar" die vanwege zijn luid uitgesproken afkeer van corruptie binnen de katholieke kerk in de klauwen van de alomtegenwoordige inquisitie viel.

Menocchio kon lezen en schrijven, maar was verder nauwelijks opgeleid. Wat hij had was zijn gezond verstand, en hij verdedigde het tot het bittere einde.

"Deze tekst was erg belangrijk voor me", zegt James Saunders, "omdat ik het langzaam beu werd om nog langer de van ons allen geëiste maatschappelijke aanpassingen te slikken." In die zin is het individuele geval uit de middeleeuwen een voorbeeld van het eeuwenoude verlichtingsproces, dat tegelijk moed moet geven tegen de dogmatici en machthebbers van onze tijd.

Deze productie is bekroond met de Giles Cooper Award 1985.

Westdeutscher Rundfunk, 08-04-1986 Menocchio.

The Magic Bathroom

The Magic Bathroom (BBC, 08-09-1987).

Stan heeft zich opgesloten in de badkamer en praat met Derek, de psychiater. Maar Stan is alleen in de badkamer, en Derek bestaat kennelijk alleen in zijn hoofd. Stan vat eerdere gesprekken met Derek samen, die hij zich niet als dokter koos, maar die hém als patiënt koos.

Hij vertelt over zijn ongelukkige jeugd vanaf het moment dat hij met een tang werd geboren, over zijn ontslag uit zijn baan als straatveger, over zijn puberacne en zijn eerste ervaring met Lily, de dochter van de schoorsteenveger. En alle mensen over wie hij verslag uitbrengt, verschijnen in de badkamer en nemen deel aan het gesprek..

Buiten de badkamerdeur wachten echter Sheila, zijn vrouw en Eric, zijn vriend, ongeduldig. Maar Stan is nog niet klaar om de badkamer te verlaten; het is zijn enige uiterlijke toevluchtsoord en tegelijkertijd een beeld van de binnenkant van zijn hoofd, dat hem gevangen houdt in manische depressie. Saunders' nieuwe hoorspel behandelt op grotesk-serieuze manier de verhouding de tussen psychose en authentieke werkelijkheidservaring, tussen echt en vals leven.

Saunders' nieuwe hoorspel behandelt op grotesk-serieuze manier de verhouding de tussen psychose en authentieke werkelijkheidservaring, tussen echt en vals leven

Westdeutscher Rundfunk, 27-10-1987 Das Zauberbad.

A day at the dentist's

A day at the dentist's (BBC - Fear on 4, 13-03-1988).

Dr. Charles behandelt momenteel zijn laatste patiënt voordat hij het huis verlaat en de praktijk aan de opvolger overlaat, om met zijn vrouw met pensioen te gaan; en zijn secretaresse is bezig de laatste bellers af te wimpelen en nieuwe afspraken overeen te komen, vanaf met de opvolger - dan verschijnt de dikke, maar zeer gegoede Mr Houseman bij haar en eist behandeling van zijn uitgevallen vulling die Dr. Charles tien jaar geleden heeft aangebracht.

Vreemd genoeg is Dr. Charles bereid om deze patiënt nog te verzorgen. Zo kan hij nu het voornemen uitvoeren waar hij destijds niet toe kwam. Het wordt alleen maar eng voor Mr Houseman als Dr. Charles de secretaresse niet via de intercom vraagt te komen, maar haar ertoe aanzet ​​om naar huis te gaan.

Het nieuwste stuk van de wereldberoemde Engelse auteur bewijst Saunders' meesterschap om schijnbaar onsamenhangende situaties onder grote spanning in elkaar te werken. Het feit dat hier een "fiat iustitia et pereat mundus" (gerechtigheid geschiede, zelfs als de wereld daarbij vergaat) hier genadeloos en bijna in oudtestamentische stijl wordt beoefend, vergroot nog de explosieve kracht.

Westdeutscher Rundfunk, 19-02-1989 Ein Tag beim Zahnarzt.

Headlong Hall

Headlong Hall (BBC, 11-07-1988).

Met Kerstmis nodigt de rijke landheer Headlong, om zijn esthetische verlangens te bevredigen, talrijke filosofen en kunstenaars uit in zijn traditionele landhuis in Wales om het feest met hem door te brengen in levendige discussies en met lekker eten en drinken. Men leeft nog in de negentiende eeuw.

De gasten komen aangereden en worden aan de landheer geannonceerd: daar is Mr Foster, filosoof die alles ziet op weg naar verbetering en gunstige ontwikkeling; dan zijn tegenhanger, Mr Escot, voor wie alles in verval is, daartussenin Mr Jenkison. die denkt dat alles in status quo blijft en op deze manier zijn innerlijk evenwicht bewaart, evenals de predikant dominee Gaster, die Headlong zich herinnert door een prachtig kalkoenrecept, samen met een schedelkundige en een paar decoratieve dames.

Dit kleurrijke ensemble spreekt vrolijk over God en de wereld, gekoppeld aan enkele kleine intriges op het gebied van de nobele gevoelens. Gebabbel en fijnproeverij - een kerstdiner met een heel Brits kleurtje.

Westdeutscher Rundfunk, 24-12-1991 Headlong Hall.

A child crying

A child crying (BBC - Fear on 4, 02-04-1989).

James Saunders legt het verhaal van een irriterende waanzin vast in zijn nieuwste hoorspel: hij vertelt over een man die zijn eigen verleden vanuit zijn ziel probeert te schrijven, maar het niet aankan, omdat hij meent de hele tijd een huilend kind in hetzelfde huis te horen.

Saunders, de subtiele auteur van psychologische processen, heeft in dit hoorspel een ontroerende metafoor ontwikkeld voor het probleem van onderdrukte gevoelens - tegen de achtergrond van het huidige grotestadsleven, dat Saunders ziet als het toppunt van emotionele verharding en onderdrukking.

Westdeutscher Rundfunk, 24-08-1989 Ein Kind weint.